Reisverslag Stockholm januari 2003

 

Het is half december als er een e-mail binnenkomt van Janne; de oprichter van de Zweedse 3L Lupo Club.

"Je bent van harte uitgenodigd voor onze clubmeeting in Stockholm op zondag 26 januari..."

Humm... eens even intypen in de routeplanner: 1650 km. !!!

Nou, eerst maar eens even kijken of ik dan vrij kan krijgen. Dat blijkt even later geen probleem.

In de dagen daarna kort overleg met de Duitse en Deense clubs en dan blijkt dat alle oprichters aanwezig zullen zijn. Ik kan dus eigenlijk geen 'nee' meer zeggen.

Omdat Janne 200 km. van Stockholm woont, komen we in contact met het enthousiaste clublid Fredrik, die al z'n hele leven in deze stad woont.

Hij regelt voor ons een IBIS-hotel met verwarmde garage (je weet maar nooit).

 

Op vrijdagmiddag 24 januari vertrek ik uit Leiden (ja ja, eerst nog even 's morgens een tentamen gemaakt.)

De rit voorloopt voorspoedig via de A44 en A10 via Amsterdam richting A1 het land uit. Alsof het is gepland, komt er op de A10 een Moonsilver 3L Lupo voorbij zetten. Hoewel ik mezelf had voorgenomen om rustig aan te doen, kan ik het niet laten... Even terugschakelen naar '4' en met wat gas erbij de linker baan op. Het duurt even voor ik in de buurt ben, want onze vriend rijdt toch zo'n 130 km/h. Na wat seinen heeft hij me in de gaten en gaat zelfs voor me opzij. Met 140 er voorbij en dan maar zorgen dat hij het webadres op de achterruit in de gaten krijgt... Dus met veel remmen naar de rechter baan en zowaar zie ik na een minuutje dat de bestuurder naar rechts grijpt en pen en papier te voorschijn haalt. Mooi, dat is er weer 1... Ik laat de snelheid weer terugzakken naar 100 km/h en de 3L haalt mij al zwaaiend in, om vervolgens weer flink gas te geven. Met een goed gevoel rij ik verder. Nog maar 1550 km. te gaan...

Maar wat zie ik daar in m'n spiegel ???  Alweer zo'n 3L ???  Inderdaad, het volgende Moonsilver exemplaar dient zich aan. De bestuurder lijkt nog meer haast te hebben dan z'n voorganger, maar weer haak ik aan. Deze keer minder succes, het oudere echtpaar in de auto heeft geen zin om opzij te gaan voor een Taftgroene soortgenoot.

In Duitsland gaat alles voorspoedig tot aan Hamburg, helaas zoals altijd een flinke file bij de Elbetunnel. Er is geen alternatieve route, dus daar sta je dan met je mooie verbruik. Het koelt flink af en er komt wat tegenwind opzetten. Helaas stijgt m'n verbruik naar 3,0.

In Flensburg hou ik m'n eerste tussenstop. Op internet had ik al even een goedkoop pension opgezocht. Voor slechts 22 euro mag ik in deze kamer van zo'n 4 vierkante meter de nacht doorbrengen. Het behang valt van de muren en het matras is doorgezakt, maar het kan er mee door.

De volgende ochtend om 6:15 opgestaan en dan snel naar de afrit met de A7, want daar heb ik afgesproken met Thorsten en Ingo, de oprichters van de Duitse 3L Lupo Club. Ze zijn keurig op tijd en we vertrekken om 7:00 met in gedachte om 13 uur uit te trekken voor de komende 1000 km. naar Stockholm.

De Ravenna-blauwe 3L van Thorsten is pas 2,5 maanden oud. Hij heeft hem in Wolfsburg bij Autostadt opgehaald en vervolgens een compleet GTI-interieur ingebouwd. Verder heeft hij 'wenkbrouwen' aan laten brengen en het VW-logo en de afdekplaat van de motor in deze kleur blauw mee laten spuiten. Tja, als je maar 18.000 euro betaalt voor een compleet uitgeruste 3L Lupo, dan heb je nog wat geld over voor wat leuks...

We staan onderweg per portofoon met elkaar in contact en dit werkt prima. Iedere paar uur een korte stop.

In Denemarken is het rustig op de weg en het gaat al voorspoedig vanaf Odense naar Kopenhagen. De eerste tolbrug over (10 km.). Of we even 245 Deense kronen willen achter laten voor een enkele rit. Dat is 35 euro !!!

Oei, dat belooft wat. Door naar de tweede tolbrug, die tussen Kopenhagen en Malmö. Gelukkig, deze kost 'maar' 30 euro.

De rit verloopt redelijk voorspoedig, we hoeven geen kaart te lezen. Er is maar 1 weg van Malmö naar Stockholm, dus dat zit wel goed. De temperatuur ligt rond het vriespunt en het blijft bij wat miezelregen. Het wegdek is hier en daar behoorlijk slecht en het fijne grind waar ze in Zweden mee strooien, maakt ons niet blij. Vanwege het vele vrachtverkeer (inderdaad: 60% Nederlandse vrachtwagens) spat het grind alle kanten op. De weg heeft maar 1 rijstrook, met af en toe een dubbele baan om in te halen. We verhogen onze gemiddelde snelheid om maar vooral voorbij de vrachtwagens te komen.

Rond 15:00 maken we een wat langere stop voor een hapje eten. Met ons Engels blijken we een heel eind te komen. De prijzen vallen reuze mee: 7 euro voor een hamburger met patat.

Met een snelheid van 110 km/h loopt het verbruik weliswaar op tot 3,1 liter, maar de Zweedse wegen beginnen na 500 km. al behoorlijk eentonig te worden. Ook het rijden met 3 auto's achter elkaar is vermoeiender dan gedacht. Erg leuk blijven uiteraard de bordjes met het gevaar voor overstekende elanden.

We hebben per mobiel contact met Fredrik en Janne en ze vangen ons op aan de rand van Stockholm. We komen daar aan om 19:30. Een half uur vroeger dan gepland. Daar ontmoeten we ook Deense Dennis, die natuurlijk een paar uur voorsprong had op ons.

We gaan even langs het hotel om in te checken en dan met z'n allen in 3 auto's naar het centrum van Stockholm voor een hapje eten. We komen in een zeer sfeervol restaurant waar keuze is uit werkelijk 10 soorten eten.

We spreken met Fredrik af dat hij ons de volgende morgen om 8:00 ophaalt bij het hotel (ja ja, zondag morgen), om ons wat van de stad te laten zien. Na een origineel Zweeds biertje in de bar gaan we om 23:30 slapen.

Om 8:00 staat Fredrik reeds op ons te wachten. Hij laat ons de binnenstad zien, met de grote winkelstraat waar in 1986 de politicus Olof Palme is vermoord.

Verder langs het koninklijke paleis en dan op naar het ontmoetingspunt voor de clubmeeting; even buiten de stad.

Op een parkeerplaats van McDonalds staan al zo'n 6 Lupo's te wachten.

We stappen uit en verbazen ons eigenlijk een beetje over de Zweedse leden. Omdat ze na 5 minuten nog geen enkele aanstalten maken om contact te zoeken, lopen wij maar eens langs om kennis te maken. Het leidt helaas niet tot een gesprek. We beperken ons dan maar tot Janne en Anne-Lee (ze hebben zich in augustus vorig jaar tijdens onze clubmeeting bij PON in een Ravenna-blauwe 3L verloofd) en Fredrik. Naast een nogal 'ruige' 3L eigenlijk weinig 'spannends' te zien, Moonsilver is hier kennelijk erg populair.

De meeting gaat van start en we rijden naar het huis van de voorzitter van de Zweedse Historische Volkswagen Club. Een ware VW-liefhebber die in z'n garage een aantal speciale auto's heeft staan. We worden allemaal in z'n huis uitgenodigd en daar staat een uitgebreid middagmaal op ons te wachten. Erg gastvrij. Het is maar goed dat ik altijd speculaas en Haagse Hopjes bij me heb; dit valt in bijzonder goede aarde bij de gastvrouw.

We gaan met z'n allen door naar de loods van deze club en zien een waar Mekka voor de Kever-liefhebber. Hier komen de kevers binnen die door de leden zijn gekocht en worden dan in eigen beheer gestript, gespoten en weer met originele onderdelen opnieuw opgebouwd. Ook al heeft het niets met de 3L te maken, we worden er even stil van...

Onderstaande Kever is net de dag ervoor binnengekomen. Vanwege de kleur gaan ze hem in de zomervakantie omtoveren tot een originele 'Herbie-Beetle'.

We gaan door naar een pizzeria, waar we voor 5 euro een pizza eten. We praten daarna buiten nog wat na en dan moeten helaas de eersten al weer op huis aan.

Thorsten en Ingo hebben nog een rit van 16 uur voor de boeg, ik besluit om nog een nachtje te blijven.

Ik ga met Janne en Fredrik naar het IMAX-theater in Stockholm voor een film over grotten. Daarna nog even wat eten en dan spreken we af voor de volgende morgen.

Janne en Fredrik zijn allebei vrij, dus we ontmoeten elkaar voor het hotel. Ik krijg een uitgebreide toer door Stockholm en we gaan zelfs nog even naar het museum. Ik krijg het advies om bijtijds de stad uit te gaan, want de avondspits in Stockholm is niet mis.

Ik vertrek om 15:00 en denk optimistisch wel tot Malmö te komen (600 km).

Het is 21:00 als ik door harde wind en veel regen/natte sneeuw pas 450 km. ver ben. Met een verbruik dat tot 3,2 is gestegen geef ik de Zweedse diesel de schuld en hou het voor die dag voor gezien. Ik neem de eerste afrit en vind al snel een hotel. Ik maak me geen zorgen over de kosten, want die waren tot nu toe enorm meegevallen (in Zweden dan). Volgende keer maar even wat beter kijken, want 995 Zweedse kronen voor een éénpersoonskamer voor één nacht is toch ècht ruim 100 euro...

De volgende morgen moet ik even goed zoeken tussen alle witte auto's, voordat ik de bekende groene kleur herken.

Het weer is eerder verslechterd dan verbeterd, dus het gaat rustig aan richting Horsens, Denemarken, waar ik met Deense Dennis heb afgesproken.

We ontmoeten elkaar om 18:30 en ik ben uitgenodigd om bij hem thuis te komen eten en te blijven slapen.

We hebben het uiteraard de hele avond over ons zware leven als oprichter/voorzitter van een 3L Lupo Club...

Vlak voordat we gaan slapen, hoor ik dat Anette, de vriendin van Dennis om 5:45 de deur uit moet en dat we dus om 5:15 opstaan. Of dat een probleem is. Ach...

Ik ontbijt nog even met Dennis en dan rij ik  mee door de Deense ochtendspits (30 auto's) naar z'n nieuwe baan in Kolding.

Ik ga nu door naar De Duitse Waddenzee, waar ik ook nog een bezoekje aan vrienden verschuldigd ben.

 

Op vrijdagmiddag neem ik ook afscheid van het eiland, om weer op huis aan te gaan.

 

Het was een drukke week; ruim 3500 km. gereden totaal. Gemiddelde verbruik bleef steken op 3,2 ltr, want ook in Noord-Duitsland slecht weer.

 

Veilig weer thuis eerst maar eens uitrusten... en dromen van een Stockholm IN DE ZOMER !!!

 

 

Pim.